Erich Schiffmann

Erich Schiffmann yogaya devam etmemi sağlayan önemli unsurlardan biri..

 

Katı ve büyük kaslar, kalın kemikler ve bir çok hassas noktası olan bedenim bir çok yoga talimatını kabul etmiyor,

 

“ve ellerini arkada birleştir”,

“hayır işte omuzlarım kabul etmiyor, dönmüyor bu omuzlar öyle”

“zamanla olur”

“eee”

 

 

“avuçlarını yere koy”

“gelmiyor benim avuçlarım yere, kollarım kısa”

“zamanla olur”

“uzayacak mı bu kollar????????????”

 

Hafiften tepem atmış, bir sürü kafa karışıklıgı “hem işe yarıyor, hem yaramıyor, ne menem şey bu yoga” diye gittim Erich’e,

 

D:“ellerimi şöyle koymam lazımmış”

E:“boşverrrrr”

 

D:“Kollarımı böyle koymam lazımmış”

E:“kim demiş?”

 

E:“peeeeace”

 

 

Gerçekten

 

….

 

Tabii ki yoga yapmaktan dolayı vücut değişebiliyor, daha esnek, güçlü ve hafif oluyor ama bunlara ulaşmak için yapıldığında yapılan yoga olmuyor.

 

İlgi, örneğin esneklikteyse ve belli bir sürede umut edilen esnekliğe varılamıyorsa ilgi ölüyor. “olmadı” “işe yaramıyor” “denedim” “istediğim sonucu alamadım”

 

Halbuki, daha derinden gelen bir ihtiyaç ve arzu var; bedenin kendini ifade etmek istemesi, her organizma gibi, kapasitesini keşfetmesi ve kullanması, bedenin doğasına uyumlu yaşaması, eğer ilgi bu doğallıklarda ise nefes almak gibi sürekli kalırken bir çok sürpriz yaşanıyor. Ancak adı üstünde “sürpriz”, önceden tahmin edilmeyen, akla gelmemiş olan, beklenmeyen…

 

Erich, Venice, USA, Ağustos 2009

 

 

Erich Schiffmann “Yoga: sükunetin içine ilerlemek”

 

Yoga için bir metafor: Yüz

 

Kim yoga yapamaz

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir